الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٢٩٦ - نيايش چهل و ششم دعاى آن حضرت در روز عيد فطر و روز جمعه

سركشيشان به دراز كشد از سلطه تو فرو نخواهد كاست و چون در بازخواستشان شتاب نكنى حجت تو باطل نگردد، كه حجت تو پاى بر جاى است و بطلان ناپذير و سلطه تو ثابت است و بى‌زوال. پس واى بر كسى كه از تو رخ برتافته و خوارى و نوميدى كسى راست كه از تو نوميد گردد و بدترين شوربختى نصيب كسى است كه به حلم تو فريفته آيد. در چنين حالتى چنين كسى چه بسيار عذابهاى گونه‌گون كه خواهد چشيد و چه زمانهاى دراز كه در وادى عقاب تو سرگردان خواهد ماند و ميان او و سر آمدن اندوهش چه فاصله‌اى بعيد است و به رهايى از تنگنايى كه در آن افتاده هيچ اميديش نيست. اى خداوند همه اين‌ها كه مى‌كنى بر مقتضاى عدالت و انصاف توست كه در آن نه جور بر كس كنى نه ستم بر كس روا دارى.

بار خدايا، تو حجتهاى خود، در پى يكديگر و به يارى يكديگر اقامه كرده‌اى و دليلهاى خود از دير باز آشكار ساخته‌اى و پيش از اين مردم را از عذاب خود بيم داده‌اى و از روى تلطف ترغيب كرده‌اى و مثالها آورده‌اى و مهلتهاى دراز داده‌اى و عذاب خود به تأخير افكنده‌اى هر چند ياراى شتابت بود و در كار مؤاخذت درنگ ورزيده‌اى هر چند ياراى تعجيلت بود. نه درنگ ورزيدنت از روى ناتوانى بوده است و نه مهلت دادنت نشانه سستى. اگر از مؤاخذت دست باز داشته‌اى، نه از روى غفلت بوده و اگر حكم خود به تعويق افكنده‌اى، نه از روى مدارا.

بلكه تا حجّتت رساتر افتد و كرمت كامل‌تر و احسانت وافى‌تر و نعمتت تمام‌تر نمايان شود. همه اين‌ها بوده است و همواره هست و خواهد بود.

اى خداوند، حجت تو فراتر از آن است كه همه‌اش به وصف گنجد و مجد و بزرگيت برتر از آن است كه كس به كنه آن رسد و نعمتت بيشتر از آن است كه در شمار آيد و احسانت افزون‌تر از آن است كه كمترين آن را شكر توان گفت.