الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ١٦٥ - نيايش بيست و پنجم دعاى آن حضرت در حق فرزندانش عليهم السلام

بار خدايا، بازوى من به نيروى فرزندانم توانا گردان و به آنان، نابسامانيهاى من به سامان آور و به ايشان، شمار ياران من فزونى ده و مجلس من به وجود ايشان بياراى و نام من به ايشان زنده دار و در غياب من ايشان را كارساز من گردان و به ايشان ياريم ده كه بر حاجت خود دست يابم. اى خداوند، چنان كن كه فرزندان من دوستدار من باشند و بر من مهر ورزند. روى دلشان با من باشد و در يارى من پايدار باشند.

فرمانبرداران من باشند نه عصيانگران و نه نافرمانان و نه مخالفان و نه خطاكاران.

بار خدايا، مرا به تربيت ايشان و تأديب ايشان و نيكى و مهربانى در حق ايشان يارى فرماى. و افزون بر ايشان مرا فرزندانى نرينه عطا كن و خير مرا در آن قرار ده و آنان را ياوران من بر هر چه از تو مى‌طلبم.

اى خداوند، مرا و نسل مرا از شيطان رجيم در پناه خود دار. تو ما را آفريده‌اى و به نيكى امر كرده‌اى و از بدى نهى و به ثواب آنچه ما را بدان امر كرده‌اى مشتاق و از عقاب آن بيمناك. براى ما دشمنى ساخته‌اى همواره در كار نيرنگ و فريب ما. در امورى بر ما چيره‌اش گردانيده‌اى كه ما را بر او چيرگى نداده‌اى. در درون سينه ما جايش داده‌اى و چون خون در رگهاى ما روانش گردانيده‌اى. اگر ما از او غافل شويم، او از ما غافل نشود. اگر ما فراموشش كنيم، او ما را فراموش نكند. عقاب تو را در نظر ما ناچيز مى‌نمايد و ما را از ديگرى جز تو بيم مى‌دهد. اگر آهنگ گناه كنيم، در ارتكاب آن دليرمان گرداند و اگر آهنگ كارى شايسته كنيم، از گزاردن آن بازمان دارد. براى ما هر چه مى‌طلبد هواهاى نفسانى است و به هر چه اشارت مى‌كند اعمال شبهه‌آميز. اگر وعده دهد، وعده‌اش دروغ است و اگر آرزويى در دل ما برانگيزد، خود به خلاف آن برخيزد. اى خداوند ما، اگر مكرش را از ما باز نگردانى، گمراهمان كند و اگر ما را از تبهكاريهايش در امان ندارى، پاى ثبات ما