الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ١٢ - مقدمه

جز به هنگام تشهّد «نه» بر زبان نياورد. و اگر براى تشهد نبود، همواره به جاى «نه» مى‌گفت: «آرى».

همگان را مشمول احسان خود ساخته است و ظلمت فقر و بينوايى از برق احسان او رخت بربسته.

چون قريشيان ببينندش، سخنورشان گويد: كرم و جوانمردى به كرم و جوانمردى اين مرد منتهى شود و از آن در نخواهد گذشت.

او به آزرم ديده برهم نهد و ديگران را از هيبت و شكوه او ياراى نگريستن در او نيست و آنجا كه اوست كسى لب به سخن نگشايد، مگر آنگاه كه بر لب او تبسمى نقش بندد.

در دستش عصايى است از خيزران كه رايحه‌اى خوش از آن بردمد، از دست كسى‌كه شگفتى افزاست، چهره زيبا و بينى خوش‌تراش و متناسبش.

چون براى استلام حجر الاسود آيد، ركن حطيم خواهد كه دست او بگيرد و رها نكند، كه مى‌داند آن دست، دست چه كسى است.

خداوند از روز ازل شريف و بزرگوارش آفريده و قلم قدرت بر لوح چنين روان گشته است.

كدام‌يك از آفريدگان است كه از خوان بى‌دريغ نعمت نياكانش برخوردار نشده باشد؟

هركه خدا را سپاس گويد، بايد كه پدران اين مرد را سپاس گويد. زيرا آن دين كه همگان بدان رسيده‌اند از خاندان ايشان برآمده است.

او را به قله رفيع دين انتساب است، جايى كه نه دست كس‌