الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ١٠٤ - نيايش شانزدهم در طلب بخشش و تضرع در طلب عفو از عيبهاى خود

نيايش شانزدهم [١]

بار خدايا، اى كه گناهكاران به اميد رحمت تو به فرياد رسيت مى‌خوانند. اى خداوندى كه بيچارگان در پناه احسان تو مى‌آرامند. اى خداوندى كه خطاكاران از خوف تو مى‌نالند و مى‌گريند. اى انيس آزردگان دور از خان و مان. اى غمزداى اندوهگنان و شكسته‌دلان. اى فريادرس خوارشدگان و بى كسان. اى ياور نيازمندان و رانده شدگان.

تويى كه رحمت تو و علم تو همه چيز را در برگرفته است. تويى كه از نعمتهاى خويش هر آفريده را بهره‌اى داده‌اى. تويى كه عفوت را از عقابت بيشى است. تويى كه رحمتت را بر غضبت پيشى است. تويى كه عطاى تو بيشتر از منع توست. تويى كه همه آفريدگان در حيطه قدرت تو جاى دارند. تويى كه چون كسى را نعمتى ارزانى دارى، پاداشى از او