ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٥٧ - بحث روايتى(رواياتى چند در مورد درخواست قرآنى ديگر توسط مشركين، مكر كردن با خدا، دار السلام و )

كارهاى بيهوده آزار دهد.[١] و در همان كتاب است كه ابن مردويه از ابن عباس روايت كرده كه گفت: رسول خدا ٦ فرمود: حتى اگر كوهى بر كوهى بغى و ستم كند آن كوه كه ستم كرده از جاى كنده مى‌شود.[٢] و در تفسير برهان از ابن بابويه و او به سند خود از علاء بن عبد الكريم روايت كرده كه گفت: من از امام ابى جعفر (ع) شنيدم كه در باره جمله:(وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى‌ دارِ السَّلامِ) فرمود: سلام همان خداى عز و جل است، و دار خدا و خانه‌اى كه براى اوليائش خلق كرده، بهشت است.[٣] و در همان كتاب از ابن شهر آشوب از على بن عبد اللَّه بن عباس از پدرش، و نيز از زيد بن على بن الحسين (ع) روايت آورده كه در معناى جمله:(وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى‌ دارِ السَّلامِ) فرموده است: يعنى بهشت. و در معناى جمله:(وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ) فرموده:

يعنى ولايت على بن ابى طالب (ع).[٤] مؤلف: اين روايت بدان جهت كه سند اولش به رسول خدا ٦ و سند دومش به على بن الحسين (ع) منتهى نشده موقوفه است، و به فرضى هم كه بگوييم منظور ابن عباس نقل از رسول خدا ٦ و منظور زيد نقل از على بن الحسين (ع) بوده تازه يا از باب تطبيق كلى بر مصداق است و يا مى‌خواهد از باطن قرآن سخن بگويد. و در اين معنا روايات ديگرى نيز هست.

[١] ( ١ و ٢) الدر المنثور، ط. بيروت، ج ٣، ص ٣٠٤.

[٢] ( ١ و ٢) الدر المنثور، ط. بيروت، ج ٣، ص ٣٠٤.

[٣] ( ٣ و ٤) تفسير برهان، ط. قم، ج ٢، ص ١٨٣.

[٤] ( ٣ و ٤) تفسير برهان، ط. قم، ج ٢، ص ١٨٣.