قبل از خود را در دست نداشته باشند مانيتون داستان طوفان را آورده و تاريخ آن را بعد از هرمس اول كه بعد از ميناس اول بوده ذكر كرده است، و به حسب اين نقل نيز، تاريخ طوفان قديم‌تر از تاريخى است كه تورات براى آنان ذكر كرده. و از قدماى يونان روايت شده كه در قديم طوفانى عالم‌گير حادث شد و همه روى زمين را فرا گرفت، تنها دوكاليون و همسرش بيرا از آن نجات يافتند.

و از قدماى فرس- ايرانيان- نيز روايت شده كه گفته‌اند خدا طوفانى بپا كرد و زمين را كه به دست اهريمن- خداى شرور- مالامال از فساد و شر شده بود غرق كرد، و گفته‌اند كه اين طوفان نخست از داخل تنورى آغاز گرديد، تنورى كه در خانه عجوزه (زول كوفه) واقع بود و اين عجوزه هميشه نان خود را در اين تنور مى‌پخت، و ليكن مجوسيان منكر طوفانى عالم‌گير بوده و گفته‌اند كه طوفان مورد بحث تنها در سرزمين عراق بوده و دامنه‌اش تا به حدود كردستان نيز كشيده شده بود.

قدماى هند نيز وقوع طوفان را ثبت كرده و آن را به شكلى خرافى روايت كرده و هفت بار دانسته‌اند، و در باره آخرين طوفان گفته‌اند: پادشاه هنديان و همسرش در يك كشتى عظيم كه آن را به امر اللَّه خود فشنو ساخته و با ميخ و ليف خرما محكم كرده بود نشستند و از غرق نجات يافتند، و اين كشتى بعد از طوفان و فروكش شدن آب بر كوه جيمافات - هيماليا- به زمين نشست. ولى برهمى‌ها مانند مجوسيان منكر طوفانى عمومى هستند كه همه سرزمين هند را گرفته باشد، و مساله تعدد وقوع طوفان از ژاپنى‌ها و چينى‌ها و برزيلى‌ها و مكزيكى‌ها، و اقوامى ديگر نيز روايت شده، و همه اين روايات متفقند در اينكه سبب پيدايش اين طوفان ظلم و شرور انسانها بوده، كه خداى تعالى آنان را به اين وسيله عقاب كرده است.[١] در كتاب اوستا كه كتاب مقدس مجوسيان است در نسخه‌اى كه به زبان فرانسه ترجمه و در پاريس چاپ شده آمده است كه اهورامزدا به ايما (كه به اعتقاد مجوسيان همان جمشيد پادشاه است) وحى كرد كه به زودى طوفانى واقع خواهد شد و همه زمين غرق خواهد گشت، و به او دستور داد تا چهارديوارى بسيار بلندى بسازد بطورى كه هر كس داخل آن قرار بگيرد از غرق شدن محفوظ بماند. و نيز به او دستور داد تا از زنان و مردانى كه صالح براى نسل باشند جماعتى را برگزيده و در آن چهار ديوارى جاى دهد، و همچنين از هر جنسى اجناس‌

[١] المنار، ج ١١، ص ١٠١- ١٠٥.