ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٩٠ - بحث روايتى(رواياتى متعددى در باره انطباق جمله أ فمن كان على بينة من ربه و يتلوه شاهد منه بر رسول خدا

است.

و در الدر المنثور است كه ابن ابى حاتم و ابن مردويه و ابو نعيم در كتاب المعرفة از على بن ابى طالب (ع) روايت كرده‌اند كه گفت: هيچ مردى از قريش نيست مگر آنكه چند آيه از قرآن در باره‌اش نازل شده. مردى از آن جناب پرسيد در حق خودت چه آيه‌اى نازل شده؟ فرمود: مگر سوره هود را نخوانده‌اى آنجا كه مى‌فرمايد:(أَ فَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ)، رسول خدا ٦ بر بينه‌اى از پروردگارش بود و من شاهدى از او[١].

مؤلف: و در تفسير برهان‌[٢] از تفسير ثعلبى نقل كرده كه او به سند خود از شعبى با حذف اسناد از على (ع) نظير اين حديث را نقل كرده است. و در همان كتاب‌[٣] از ابن مغازلى و او با حذف سند از عباد بن عبد اللَّه از على (ع) نظير آن را روايت كرده و همچنين از كنوز الرموز تاليف رسعنى مثل آن را آورده.

و در الدر المنثور آمده كه ابن مردويه از طريقى ديگر از على (ع) روايت كرده كه فرمود: رسول خدا ٦ آيه‌(أَ فَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ) را تلاوت كرده و فرمودند: منظور منم، و منظور از جمله‌(وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ) على است.[٤] مؤلف: و در تفسير برهان از ابن مغازلى نقل كرده كه در تفسير اين آيه نظير اين روايت را از رسول خدا ٦ آورده.[٥] و در تفسير برهان از ابن مغازلى نقل كرده كه وى به سند خود از على بن حابس روايت كرده كه گفت: من به اتفاق ابو مريم بر عبد اللَّه بن عطاء وارد شديم. ابو مريم گفت: آن حديثى را كه قبلا از ابى جعفر براى ما نقل كردى اينك بار ديگر حديث كن. ابن عطاء گفت: من نزد ابى جعفر نشسته بودم كه ناگهان پسر عبد اللَّه بن سلام از آنجا گذشت، پرسيدم: فدايت شوم! اين پسر همان كسى است كه علم كتاب نزد او است؟ فرمود: نه، ولى آن كسى كه علم كتاب نزد او است صاحب شما (آن كسى كه شما به وى محبت مى‌ورزيد) على بن ابى طالب است،

[١] الدر المنثور، ج ٣، ص ٣٢٤.

[٢] تفسير برهان، ج ٢، ص ٢١٤.

[٣] تفسير برهان، ج ٢، ص ٢١٥.

[٤] الدر المنثور، ج ٣، ص ٣٢٤.

[٥] تفسير برهان، ج ٢، ص ٢١٤.