حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٤

در حالى كه مى‌دانيم «محمّد حنفيّه» در سال ٨٠ يا ٨١ هجرى وفات كرد و در بقيع (گورستان معروف مدينه) به خاك سپرده شده، و خوشبختانه امروز ديگر سر و صدايى از اين گروه به گوش نمى‌رسد.

سپس بعضى از خلفاى جبّار عباسى براى رسيدن به مقام خلافت و استفاده از عقايد پاك مذهبى گروهى از مردم ساده‌دل براى نيل به اين هدف، با توجّه به آمادگى ذهنى مردم مسلمان درباره مهدى موعود، با همين عنوان قدم به ميدان گذاردند و خود را مهدى معرفى كردند.

ولى گذشت زمان نشان داد كه نه تنها مهدى نبودند، بلكه از ستمكارانى بودند كه بايد به دست مهدى و با شمشير او نابود شوند!

اين امر همچنان ادامه يافت و هر از چندى، كسى مدّعى مهدويّت شد و گروهى را گرد خود جمع كرد و به گمراه ساختن آنها پرداخت؛ امّا اين مهدى‌هاى موسمى و فصلى، هيچ‌كدام ديرى نپاييدند كه نقشه‌هايشان نقش بر آب شد!

زيرا دعوى مهدويّت به همان اندازه كه براى جلب موقّت گروهى از عوام دل‌انگيز و رؤيايى است، خطرناك و دور از مصلحت سودجويان است، چون مهدى بايد جهان را پر از عدالت كند، و اين چيزى است كه زود مدّعيان دروغين را رسوا مى‌كند.

در ميان اين مدّعيان دروغين همه گونه افراد بودند.

در بعضى نشانه‌هاى بيمارى روانى و سبك مغزى و حدّ اقل ساده‌لوحى ديده شده، در حالى كه بعضى جاه طلب و دنياپرست بودند و به خاطر اشباع همين روحيّه، بدون مطالعه عواقب كار، اين دعوى را