حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩١ - مهدى دوازدهمين جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم

تعبير ديگر، زندگى او در اين دوران يك زندگى خصوصى و شخصى است نه اجتماعى و در مقام رهبرى!

در اينجا لازم است نخست به مدارك شيعه در زمينه اين اعتقادات سه‌گانه بپردازيم.

سپس ببينيم سؤالات سه‌گانه فوق را چگونه مى‌توان پاسخ داد.

قبلًا ذكر اين نكته لازم است كه دلايلى عقلى هيچ‌گاه نمى‌تواند انگشت روى شخص معيّنى در اين زمينه بگذارد، بلكه نتايج اين دلائل همواره كلّى است.

روايات اهل تسنّن درباره مهدى نيز غالباً كلّى است؛ تنها از كسى از دودمان پيامبر است با لقب «مهدى» و با نام «محمّد» (همانند نام پيامبر اسلام) سخن مى‌گويد؛ باستثناى چند روايت كه تمام مشخّصات پدر يا اجداد او را نقل مى‌كند و با عقيده شيعه انطباق دارد، مانند دو روايت زير:

١- «شيخ سليمان قندوزى» كه از علماى اهل سنّت است در كتاب معروف‌ «ينابيع المودّة» از كتاب‌ «فرائد السّمطين» از ابن عباس نقل مى‌كند كه مردى يهودى به خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آمد و سؤالات فراوانى كرد و پس از دريافت پاسخ خود نور ايمان در قلبش درخشيد و مسلمان شد؛ از جمله پرسيد:

«وصىّ تو كيست؟ زيرا هر پيامبرى بايد وصى داشته باشد، همانگونه كه پيامبر ما موسى عليه السلام‌ «يوشع بن نون» را وصى (و جانشين) خود قرار داد.»