حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٧ - ٢ دجّال (مرد پرتزوير و حيله گر!)

به خارج پرتاب مى‌گردد و همه چيز به هم مى‌ريزد، و اثرى از زندگى باقى نخواهد ماند، و اگر تدريجاً صورت گيرد طول شب و روز بقدرى زياد مى‌شود كه از يك ماه و دو ماه هم خواهد گذشت و باز نظام كائنات در زمين به هم خواهد ريخت!

ولى در ذيل حديث بالا كه پيرامون نشانه‌هاى دجّال است تفسير جالبى براى اين موضوع ديده مى‌شود كه نشان مى‌دهد اين تعبير جنبه كنايه دارد.

چرا كه راوى حديث «نزال بن سبره» از «صعصعة بن صوحان» مى‌پرسد اين كه امير مؤمنان على عليه السلام در پايان سخنش پيرامون دجّال و مانند آن فرمود:

«از حوادثى كه بعد از آن رخ مى‌دهد از من نپرسيد ...» منظورش چه بود؟

صعصعه در پاسخ مى‌گويد:

«انّ الّذى يصلّى خلفه عيسى بن مريم هو الثّانى عشر من العترة التّاسع من ولد الحسين بن على، و هو الشّمس الطّالعة من مغربها [١]؛

آن كس كه حضرت مسيح پشت سر او نماز گزارد دوازدهمين نفر از خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و نهمين نفر از فرزندان حسين بن على عليه السلام است، و او است خورشيدى كه از غروبگاه خود طلوع خواهد كرد!»

[١]- بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ١٩٥.