حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٦ - ١ فراگير شدن ظلم و فساد

٤. هنگامى كه ببينى اهل باطل بر اهل حق پيشى گرفته‌اند؛

٥. مردان به مردان و زنان به زنان قناعت كنند؛

٦. افراد با ايمان سكوت اختيار كرده‌اند؛

٧. كوچكترها احترام بزرگترها را رعايت نمى‌كنند؛

٨. پيوند خويشاوندى بريده شده؛

٩. مداحى و چاپلوسى فراوان شده؛

١٠. آشكارا شراب نوشيده شود؛

١١. راههاى خير منقطع و راههاى شر مورد توجّه قرار گرفته؛

١٢. حلال تحريم شود؛ و حرام مجاز شمرده شود؛

١٣. قوانين و فرمانهاى دينى طبق تمايلات اشخاص تفسير گردد؛

١٤. از افراد با ايمان چنان سلب آزادى شود كه جز با دل‌

نتوانند ابراز تنفّر كنند؛

١٥. سرمايه‌هاى عظيم در راه خشم خدا (و فساد و ابتذال و

ويرانى) صرف گردد؛

١٦. رشوه‌خوارى در ميان كاركنان دولت رايج گردد؛

١٧. پستهاى حسّاس به مزايده گذارده شود؛

١٨. (بعضى از) مردان از خودفروشى زنان خود، ارتزاق كنند؛

١٩. قمار آشكار گردد (حتّى در پناه قانون)؛

٢٠. سرگرميهاى ناسالم چنان رواج پيدا كند كه هيچ‌كس‌

جرات جلوگيرى از آن نداشته باشد؛

٢١. شنيدن حقايق قرآن بر مردم گران آيد امّا شنيدن باطل سهل و آسان؛