حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩ - ١ تشكيل مجامع جهانى و تنظيم اعلاميّه حقوق بشر

ادوارى در عالم بشريّت نبود، در برابر اثرات مرگبارش، آثار بيدار كننده‌اى از خود به يادگار گذاشت.

به دنبال جنگ جهانى اوّل، «جامعه ملل» تشكيل شد؛ اما چيزى نگذشت كه با غرّش توپهاى جنگ جهانى دوم، بقاياى آن در هم فرو ريخت.

ولى همان تجربه كوتاه مدّت سبب شد كه پس از پايان جنگ جهانى دوم، اساس نسبتاً محكمتر براى يك مركز و مرجع جهانى، به نام‌ «سازمان ملل متّحد» چيده شود، و منشور جالبى به عنوان‌ «اعلاميّه حقوق بشر» تنظيم گردد.

انكار نمى‌كنيم كه بسيارى از موادّ آن شبيه همان ضرب المثل معروف خودمان درباره «زنگ» و «گربه» است و كسى را نمى‌توان پيدا كرد كه در شرايط كنونى اين زنگ به گردن آن گربه بياويزد؛ ولى اين را نيز نمى‌توان انكار كرد كه اين گام با تمام نقايصش گام مهمّى است كه برداشته شده، و حدّ اقل همه مردم جهان به درستى اين طرز فكر ايمان دارند، هرچند در عمل پايشان لنگ است!

خوب ملاحظه كنيد آيا موادّ زير را كه از «اعلاميّه جهانى حقوق بشر» نقل كرده‌ايم همانها نيست كه در بحثهاى گذشته دنبال آن مى‌گشتيم؟!

مادّه اول: تمام افراد بشر آزاد به دنيا مى‌آيند، و از لحاظ حيثيّت و حقوق با هم برادرند- همه داراى عقل و وجدان مى‌باشند؛ و بايد نسبت به يكديگر با روح برادرى رفتار كنند ...