حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٧ - ٥ ترسيم هدف آفرينش

نخواهد داشت.

آن روز آرامش زمين به هم مى‌خورد، و آسمان بركات خود را قطع مى‌نمايد، و زمين از دادن بهره به انسانها مضايقه خواهد كرد!

پيامبر يا امام، سمبل گروه صالحان و نمونه بارز انسان كامل است؛ يعنى، همان گروهى كه هدف اصلى آفرينش را تشكيل مى‌دهند و به همين دليل وجود او به تنهايى يا در رأس گروه صالحان، توجيه كننده هدف آفرينش و مايه نزول هر خير و بركت و ريزش باران فيض و رحمت خدا است؛ اعم از اين كه در ميان مردم آشكارا زندگى كند يا مخفى و ناشناس بماند.

درست است كه افراد صالح ديگر نيز هر كدام هدفى هستند براى آفرينش، و يا به تعبير ديگر، بخشى از آن هدف بزرگ، ولى نمونه كامل اين هدف همين انسانهاى نمونه و مردان آسمانى مى‌باشند، هر چند سهم دگران نيز محفوظ است.

و از اينجا روشن مى‌شود، آنچه در پاره‌اى از عبارات به اين مضمون وارد شده كه:

«بيمنه رزق الورى و بوجوده تثبت الارض و السّماء؛ از بركت وجود او (يعنى حجّت و نماينده الهى) مردم روزى مى‌برند، و به خاطر هستى او آسمان و زمين برپاست!» يك موضوع «اغراق‌آميز» و «دور از منطق» و يا «شرك‌آلود» نمى‌باشد؛ همچنين، عبارتى كه به عنوان يك حديث قدسى خطاب به پيامبر از طرف خداوند در كتب مشهور نقل شده: «لولاك لما خلقت الافلاك؛ اگر تو نبودى آسمانها را نمى‌آفريديم» بيان يك واقعيّت‌