حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٨ - ٢ دجّال (مرد پرتزوير و حيله گر!)

بنابراين تعجّبى ندارد كه دجّالى كه با صفات بالا مشخص شده نيز جنبه سمبوليك داشته باشد.

حتماً مى‌پرسيد چگونه مى‌توان آن را تفسير كرد؟

در پاسخ اين سؤال مى‌گويم بعيد نيست دجّال با آن صفاتى كه گفته شد اشاره به فريبكاران و رهبران مادّى ستمگر در دنياى ماشينى باشد؛ زيرا:

اولًا، آنها يك چشم دارند و آن چشم اقتصاد و زندگى مادّى است؛ آنها فقط به يك (بعد) مى‌نگرند و آن بعد منافع مادّى ملّت خويش است؛ و به هزار گونه نيرنگ و تزوير و سياستهاى استعمارى براى رسيدن به اين هدف متوسّل مى‌شوند؛ آنها دجّالانى هستند فريبكار كه چشم معنوى و انسانى را از دست داده‌اند.

امّا همين يك چشم مادّى آنها بسيار خيره‌كننده و پرفروغ است در صنايع به پيروزيهاى درخشانى نائل شده‌اند، و از اقطار زمين نيز گذشته‌اند.

ثانياً، مركبهايى در اختيار دارند كه بسيار تند و سريع السّير است و كره زمين را در مدّت كوتاهى دور مى‌زند با سرعتهايى حتّى مافوق سرعت صوت!

ثالثاً، آنها عملًا مدّعى الوهيّتند و مقدّرات مردم جهان را به دست خويش مى‌دانند و با تمام ضعف و ناتوانى كه دارند، پياده شدن در كره ماه را دليل تسخير فضا! و مهار كردن پاره‌اى از نيروهاى طبيعت را نشانه تسخير طبيعت، در حالى كه يك زمين لرزه مختصر، يك طوفان‌