حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧ - سير تكاملى جامعهها

نخستين دليل منطقى براى اين موضوع قانون سير تكاملى جامعه‌ها است:

از آن روز كه انسان خود را شناخته هيچ‌گاه زندگى يكنواخت نداشته، بلكه با الهام از انگيزه درونى- و شايد ناآگاه- كوشش داشته كه خود و جامعه خويش را به پيش براند.

از نظر مسكن، يك روز غارنشين بود و امروز آسمانخراشهايى ساخته كه يك دستگاه آن مى‌تواند جمعيّتى معادل يك شهر كوچك را در خود جاى دهد- با تمام وسائل زندگى و همه امكانات لازم براى مردم يك شهر!

از نظر لباس، يك روز از برگ درختان لباس مى‌دوخت ولى امروز هزاران نوع لباس با هزاران طرح، و هزاران شكل، در اختيار دارد و باز در جستجوى رنگها و طرحها و جنسهاى دگر است.

يك روز غذايش فوق العاده ساده و محدود بود، امّا امروز بقدرى متنوّع و گوناگون شده كه تنها ذكر نام آنها نيازمند به يك كتاب بزرگ است.

يك روز مركبش تنها پايش بود؛ امّا امروز بر سفينه‌هاى فضايى سوار مى‌شود و آسمانها را زير پا مى‌گذارد و از كرات ديگر ديدن مى‌كند.

از نظر علم و دانش، يك زمان بود كه تمام معلومات او در يك صفحه كاغذ مى‌گنجيد- گرچه هنوز خط اختراع نشده بود- ولى امروز حتّى ميليونها كتاب در رشته‌هاى مختلف بيانگر علوم و دانشهاى او نيست.