حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧١ - ٢ دجّال (مرد پرتزوير و حيله گر!)

خودآگاهى عمومى را پايه‌گذارى مى‌كند و در پرتو آن يقين مى‌كنند كه ادامه وضع كنونى امكان‌پذير نيست؛ بلكه انقلابى بايد كرد.

انقلابى در تمام زمينه‌ها براى بنيانگذارى يك نظام عادلانه الهى و مردمى.

ذكر اين نيز نكته كاملًا ضرورى است كه لزومى ندارد كه اين مفاسد در تمام نقاط جهان آشكار گردد؛ و اگر محيطهاى كوچكى پاك باشند اين شرط حاصل نباشد؛ بلكه معيار چهره نوعى مردم جهان است خواه در شرق باشد يا غرب؛ و به تعبير ديگر، اين حكم مانند بسيارى از احكام بر اساس روش غالب است.

٢ دجّال (مرد پرتزوير و حيله گر!)

هنگامى كه سخن از «دجّال» به ميان مى‌آيد، معمولًا طبق يك سابقه ذهنى عاميانه، فقط ذهنها متوجّه شخص معيّن يك چشمى مى‌شود كه با جثّه افسانه‌اى و مركب افسانه‌اى‌تر، با برنامه‌اى مخصوص به خود پيش از آن انقلاب بزرگ مهدى ظهور خواهد كرد.

ولى همانگونه كه از ريشه لغت‌ دجّال‌ از يك سو [١] و از منابع حديث از سوى ديگر استفاده مى‌شود، دجّال منحصر به يك فرد نيست بلكه عنوانى است كلّى براى افراد پرتزوير و حيله‌گر؛ و پرمكر و فريب و حقّه باز كه براى كشيدن توده‌هاى مردم به دنبال خود از هر وسيله‌اى‌

[١]- دجّال از ماده دجل (بر وزن درد) به معنى دروغگويى و حقّه بازى است.