پرشكوهترين مراسم عبادت و قربانى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٨

٣- وقوف در مشعر الحرام
«فَاذا افَضْتُمْ مِنْ عَرَفات فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَر «١»؛
چون از عرفات [به صحراى مشعر الحرام‌] كوچ كرديد، خداى را در مشعر ياد كنيد».
حجاج پس از غروب آفتاب، از عرفات رهسپار مشعر الحرام مى‌شوند و همچون حضرت ابراهيم عليه السلام با مطالعه ماه و ستارگان شب‌افروز به ياد خدا مى‌پردازند
«وَ يَتَفَكَّرُونَ فِى خَلْقِ السَّمواتِ وَ الْأرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هَذَا باطِلًا؛
و در آفرينش آسمانها و زمين مى‌انديشند كه پروردگارا اينها را بيهوده نيافريده‌اى».
مقدار ركن در وقوف مشعر ميان طلوع فجر و طلوع خورشيد به مقدارى است كه بتوان آنرا توقف ناميد.