نَفَقَةِ الْحاج) «١»
و زياده هزينه كردن در حج داراى پاداش فراوان است: (وَ انَّ اكْثارَ النَّفَقَة فِيهُ اجْرٌ جَزِيْل) «٢»

همه اين روايات گواه بر آن است كه مقصود از اسراف در حج، از قبيل خريد هدايا و سوغات و ساير هزينه‌هاست نه سوزاندن ميليونها گوسفند و گاو و شتر.
افزون بر اينكه محل بحث ما از مصاديق تبذير است نه اسراف زيرا كه فرق ميان آن دو- چنان كه گفته شد- اسراف عبارت از خروج از حد اعتدال بدون تضييع مال است و تبذير عبارت است از آنچه منجر به ضايع و فاسد كردن شود.
٤- قربانى توسط بانك توسعه اسلامى
آيا اگر كسى قربانى را توسط بانك توسعه اسلامى به مصرف فقرا رساند و يا به طور آزاد فقيرى را پيدا كند و لاشه قربانيش را به وى بدهد، مى‌توان گفت كه مرتكب عمل حرام اسراف و تبذير نشده و قربانيش مجزى است؟
از نظر آيةاللّه العظمى مكارم در صورتى كه همه گوشتهاى ذبح شده به مصرف مى‌رسد احتياط واجب آنست كه در قربانگاههاى جديد ذبح شود و الا بر فرض كه تمامى شرائط صحت قربانى در بانك توسعه اسلامى وجود داشته باشد و يا بتوان فقيرى را پيدا كرد و قربانى را به او داد باز در شرائط كنونى كمك به اسراف و تبذير است زيرا به همان اندازه كه ما ظرفيت محدود بانك توسعه يا ظرفيت فقراى موجود را پر كنيم، آنها را از برداشتن لاشه‌هاى بر زمين افتاده باز داشته‌ايم، و به همان اندازه كه بار آنها را كاهش دهيم توان آنان را براى بردن لاشه‌هاى به جا مانده افزوده‌ايم.
بنابراين در شرائط كنونى كه چند برابر آنچه را بانك توسعه و يا فقراى مكه به