٢- لازم است كه حاجى سعى كند كه گوشت قربانى را به مستحقين آن برساند و در صورتى كه مستحقى را نيابد بايد علامتى را به روى آن نصب كند كه اين قربانى است و مؤمنين و مستحقين مى‌توانند از آن تناول كنند.
البته در شرائط كنونى براى بيشتر گوشتهاى قربانى مستحقى نيست به طورى كه آنها را دفن يا مى‌سوزانند و نصب علامت قربانى يا يادداشت به روى آن بيهوده است. «١»
آيا ذبح در خارج از منى بدعت است؟
بعضى از افراد توجهى به تغيير شرائط زمانى و مكانى و موضوع حكم ندارند و آن‌چنان به احكام خو گرفته‌اند كه تغيير حكم بعلت تغيير موضوع برايشان بدعت به نظر مى‌رسد و مى‌پرسند كه آيا ذبح در وطن يا جاى ديگر خارج از مِنى‌ بدعت نيست؟
آيةالله العظمى مكارم از اين توهم چنين پاسخ مى‌دهند:
١- همانطور كه گفته شد مواردى وجود دارد كه شارع خود به قربانى كردن خارج از منى فرمان داده است.
٢- قربانيهايى كه در زمان ما در كنار منى دفن يا سوزانده مى‌شود خارج از اهداف شرع است كه در قرآن كريم با فاء تفريغ آمده: فَاذا وَجَبَتْ جُنُوبَها ....
(وقتى حيوان جان داد از آن بخوريد و فقرا را اطعام كنيد) و در روايت ائمه عليه السلام آمده كه خداوند قربانى را مقرر داشت لِتَشْبَعَ مَساكِيْنَكُم (تا مساكين شما سير شوند).
٣- از كجا كه چنين ذبحى كه در زمان ما در كشتارگاههاى مُزْدَلِفه انجام مى‌شود و آن را مى‌سوزانند و خاك مى‌كنند و فقراء را محروم مى‌دارند، بدعت