خلاصه كلام درباره منسك (قربانگاه)
آيةالله العظمى مكارم از مجموعه مقدمات چهارگانه مذكور چنين نتيجه مى‌گيرند:
با احترام به فتاواى فقهاى معاصرين كَثَّرَ اللَّهُ امْثالَهُم ما معتقديم:
١- مسئله قربانى با مشكل كنونى آن، كه بيشتر آن دفن يا سوزانده مى‌شود، مسئله مستحدثه‌اى است كه در ادوار گذشته سابقه‌اى نداشت تا فقهاى گذشته آراء خود را نسبت به آن بيان دارند در آن زمان به گواهى بسيارى از كهنسالان و روايات نسبت به زمان ائمه عليهم السلام همه گوشتها در ايام حج مصرف مى‌شد.
بنابراين مسئله قربانى كنونى از مسائل جديد و مستحدثه است و از اين‌رو در كلمات فقهاى عظام سخن تازه‌اى درباره آن نيست.
٢- آنچه از آيات و روايات برمى‌آيد، ريختن خون در منى موضوعيت ندارد بلكه از آيات و روايات برمى‌آيد كه ريختن خون مقدمه براى مصارف شرعى قربانى است.
٣- اطلاق آيات و روايات مربوط به قربانى شامل قربانى‌هاى زمان ما نمى‌شود (كه همچون زباله خاك يا سوزانده مى‌شود) زيرا كه اينگونه مصاديق در عصر پيامبر صلى الله عليه و آله نبوده است. بنابراين اكتفا كردن به اين نحو قربانى در ايام حج بسيار مشكل است و بايد در چنين شرايطى به طور موقت ملتزم به توقف در مسئله قربانى شويم و يا آنرا در محلى ديگر كه بتوان آن را در مصارف شرعيش صرف كرد، عملى سازيم، و عمل به احتياط موجب التزام به صورت دوم است.
٤- تمام كشتارگاههاى كنونى خارج از منى است، و اين شايعه كه قطعه كوچكى از آن در منى است تحقيقات اخير خلاف آن را ثابت كرد و بر فرض كه چنين بود باز مشكل قربانى را حل نمى‌كرد. (افزون بر اين كه كشتارگاههاى جديد به منطقه