شكار صحرايى
«حُرِّمَ عَلَيْكُم صَيْدُ الْبَرِّ مادُمْتُم حُرُماً «١»؛
شكار صحرايى تا وقتى كه محرم هستيد، بر شما حرام شده است».
فقها يكى ديگر از محرمات احرام را شكار حيوانات صحرايى و پرندگان و خوردن گوشت شكار ذكر كرده‌اند. «٢»
١٥- تراشيدن موى سر
«وَ لا تَحْلِقُوا رُؤسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْى مَحِلَّه «٣»؛
و سرتان را نتراشيد تا قربانى به قربانگاه برسد».
كفاره تراشيدن سر از اينقرار است:
«فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَريضَاً اوْ بِهِ أَذْىً مِنْ رَأسِهِ؛
هر كس از شما كه بيمار باشد يا سرش آزارى رسيده باشد [و سر بتراشد] بر اوست كه كفاره‌اى بدهد»:
فِدْيَة مِنْ صِيَام (كفاره‌اى از روزه)
اوْ صَدَقَه (يا صدقه)
اوْ نُسُك (و يا قربانى)
در مناسك آيةالله العظمى مكارم مى‌خوانيم:
مُحرم نبايد مو از بدن خود جدا كند خواه با تراشيدن يا قيچى يا كندن يا به هر وسيله ديگر خواه شخصاً اين كار را انجام دهد يا ديگرى را وادارد كه او را اصلاح كند.
هرگاه عمداً موهاى سر يا موهاى زير هر دو بغل يا يكى را بتراشد كفاره آن يك گوسفند است.
ولى اگر داشتن مو سبب بيمارى يا ناراحتى شديد گردد جايز است كه