١٢- كندن درخت يا بوته يا علفى كه در حرم روئيده است. «١»

١٣- كشتن حشرات و جنبندگان مگر اينكه مايه آزار او شوند يا حيوانات موذى و خطرناك مثل مار و عقرب «٢»

باشد كه به هنگام بازگشت، در حفظ امنيت و محيط زيست خود بكوشيم.
و در همين سوره بقره ضمن آيات مناسك حج، به طور كلى مى‌آموزيم كه تخريب محيط زيست نابود كردن كشاورزى و دام (حرث و نسل) كار مفسدين و اهل دوزخ است كه: وَ اذا تَوَلّى‌ سَعَى‌ فِى الْأرْضِ لِيُفْسِدَ فَيْها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفِسادَ. «٣»

١٤- تقوى از شكار و كشتن و خوردن آن
«يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُو لا تَقْتُلُواْ الصِّيْدَ وَ انْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّدَاً فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ. يَحْكُمُ بِهِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ اوْ كَفّارَةٌ طَعامُ مَساكِيْنَ او عَدْلُ ذَلِك صِيامَاً لِيَذُوقَ وَبالَ أَمْرِهِ «٤»؛
اى مؤمنان در حالى كه محرم هستيد شكار را نكشيد و هر كس از شما عمداً آنرا بكشد بر اوست كه به كيفر اين كار نظير آنچه كشته است از چهارپايان كه دو عادل از شما به همانندى آن حكم دهند پيرامون كعبه قربانى كنند، يا بايد كفّاره‌اى بدهد طعام مساكين يا برابر آن روزه بگيرد، تا كيفر كار خود را بچشد».
مقداد سيورى در تفسير آيه فوق مى‌نويسد: صيد در هر احرام خواه احرام حج يا احرام عمره،
خواه حج واجب يا مستحب، حرام است.
كفّاره كشتن صيد، يك قربانى مشابه است كه خود يا قيمت معادل آن صرف اطعام شصت مسكين مى‌شود و اگر تنگدست بود به اندازه هر يك، يك روز روزه مى‌گيرد.» «٥»