٦- وجوب حج در آيه فوق، واجب فورى است به چند دليل:
الف: «وَ سارَعُوا الى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُم «١»؛
به سوى مغفرت پروردگارتان بشتابيد».
ب. فاء تعقيب و تهديد كسانى كه ترك حج كنند به كفر:
(وَ مَنْ كَفَرَ فَانَّ اللَّهَ غَنِىٌ عَنِ الْعالَمِيْنَ) صراحت در فوريت دارد.
٧- در طول مدت عمر، يكبار بيشتر حج واجب نيست زيرا:
الف: لفظ مطلق بر اقل مراتب آن عمل مى‌شود.
ب: اصل برائت ذمّه از بيشتر از يكبار است.
ج: امر اقتضاى تكرار نمى‌كند.
د: پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند: حج يكبار در عمر است و زائد بر آن مستحب است. «٢»
٨- آيه فوق داراى تأكيدات متعدّد در امر حج است كه در غير آن نيامده است:
الف: با سبك و صيغه خبرى: «لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ»
ب: به صورت جمله اسميه: «حِجُّ الْبَيْتِ»
ج: به عنوان حقّ خدا بر گردن مردم: «لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ»
د: ابتدا تعميم حكم به همه مردم «عَلَى النَّاسِ» و آنگاه تخصيص آن به افراد مستطيع «مَنِ اسْتَطاعَ»
ه: ناميدن ترك حج به كفر «وَ مَنْ كَفَرَ» يعنى ترك حج كار كفرپيشگان است و از گناهان بزرگ محسوب مى‌شود.
و: ذكر بى‌نيازى «فَانَّ اللّهَ غَنِىٌّ» در آيه فوق نشانگر عظمت خشم الهى بر ترك‌كنندگان حج است.