شود اسراف و تبذير چون در راه اطاعت فرمان خداست مانعى ندارد.
مى‌گوئيم: اين مصادره به مطلوب است و فرمان خدا هرگز به چيز ممنوع و حرام تعلق نمى‌گيرد و اطلاقات ادلّه اسراف و تبذير به قدرى محكم و قوى است كه شامل تلف كردن كوچكترين چيزى مى‌شود چه رسد به ضايع كردن ميليونها رأس از نعمتهاى الهى. «١»
٣- مفهوم «لا اسراف فى الحج»
در پاره‌اى از روايات آمده كه «لا اسْرافَ فِى الْحَجِّ» (در حج اسراف نيست). امام صادق عليه السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل مى‌كنند كه فرمودند:
«ما مِنْ نَفَقَةٍ احَبُّ الَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ نَفَقَةٍ قَصَد، وَ يُبْغِضُ الإسْرافَ الّا فِى الْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ؛
هيچ هزينه‌اى نزد خدا محبوبتر از هزينه مقتصد (ميانه) نيست و خداوند نسبت به اسراف خشمگين است مگر در حج و عمره». «٢»

آيةالله العظمى مكارم در اين باره مى‌فرمايند:
«بدون شك مفهوم اينگونه روايات تضييع مال و رها كردن و سوزاندن و خاك كردن و يا مانند تهيه طعام پنجاه نفر براى ده نفر و دور ريختن بقيه نيست.
بلكه منظور از آن گشاده دستى در تهيه زاد و توشه و خريد هديه و سوغاتى براى خويشان و دوستان است. شاهد آن اوّلًا اينكه گشاده‌دستى را در برابر اعتدال و ميانه‌روى مطرح كرده ثانياً رواياتى كه در آداب سفر عموماً وارد شده، راجع به استحباب بذل و بخشش زاد و توشه سفر «٣» و يا رواياتى كه در خصوص سفر حج آمده كه هديه حاجى از نفقه حاجى است (هَدِيّةُ الْحَاجِّ مِنْ