پرشكوهترين مراسم عبادت و قربانى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٦
معرفت و شناخت در عرفات
از جمله اعمال مستحب اين روز كه ما را به شناخت خدا و عرفان مىرساند خواندن ده آيه اول سوره بقره و آيةالكرسى و سورههاى توحيد، فلق و ناس و آيات آخر سوره حشر و آيات ٥٥- ٥٧ سوره اعراف است.
«انَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِى خَلَقَ السَّمواتِ وَ الْأرْضَ فِى سِتَّةِ ايَّامً، ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ، يُغْشِى اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثِيْثاً و الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتِ بِأمْرِهِ الا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِيْنَ؛
پروردگار شما، خداوندى است كه آسمانها و زمين را طى شش روز (دوره) بيافريد، سپس بر عرش قرار گرفت با (پرده تاريك) شب، روز را مىپوشاند و شب به دنبال روز به سرعت در حركت است و همچنين خورشيد و ماه و ستارگان كه تحت فرمان او هستند. آرى آفرينش و تدبير (جهان) به فرمان اوست». «١»
ملكوت آسمانها و زمين
در غروب روز عرفه و شب مشعر الحرام خداوند همان تابلوى غروب آفتاب و طلوع ماه و ستارگان را كه براى شناخت خود به حضرت ابراهيم عليه السلام ارائه داده بود، در معرض تماشاى حجاج قرار مىدهد تا با مشاهده افول و غروب اين اجرام پى به ملكوت آسمانها و زمين برده، و دريابند كه خداوند از همه نقصهاى افولكنندگانِ حادث منزه بوده، هميشگى است و هيچگاه بندگان خود را تنها نمىگذارد و همواره مؤمنان را از تاريكيها به سوى نور مىبرد، نورى كه در آن ظلمت نيست، هرگز افول و غروب نمىكند و هرگز نمىميرد و نيازى به شريك ندارد.