قربانى در اسلام
قربانى در اسلام يا هَدْى است كه در حج تمتع واجب است، يا اضْحيه مستحب در روز عيد اضحى است يا براى كفاره ارتكاب محرمات احرام يا براى وفاى به نذر.
مقداد سيورى مى‌نويسد: ظاهر روايات و فتاوى اشاره به قسمت كردن قربانى به سه بخش دارند اين تقسيم را در بعضى روايات واجب و در بعضى روايات مستحب دانسته‌اند:
يك قسمت را خود مى‌خورد و يك قسمت را هديه مى‌كند و يك قسمت را به فقرا تقديم مى‌دارد. «١»
همانطور كه گفته شد خداوند مانند ميزبانى كريم و مهربان مرتب به ميهمانان خود مى‌فرمايد:
فَكُلُوا مِنْها (از اين گوشتهاى قربانى ميل كنيد) باشد كه:
قلب ميهمانان را از مهر و محبت خود سيراب كند.
ميهمانان آمادگى براى پرستش و شكر قلبى، لفظى و عملى بنمايند لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُون
به ياد و ذكر خدا باشند لِيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلى‌ ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيْمَةِ الْأنْعامِ
تسليم فرمان خداى واحد گردند: فَالْهُكَ الهٌ واحِدٌ فَلَهُ اسْلِمُو و بَشِّرِ الُمخْبِتِيْنَ.
و باشد كه خدا را به خاطر هدايتهايش بزرگ بشمارند.
كَذلِكَ سَخَّرَها لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ.
با اهداء بخشى از قربانى، به دوستان: وَ اطْعِمُوا الْقانِعَ، در زمره نيكوكاران درآيد وَ بَشِّرِ الُمحْسِنينَ.
و با اعطاى بخشى از قربانى به فقرا و مستمندان: «وَ اطْعِمُوا الْبائسَ الفَقِيْر» طعام و شادى خود را با آنان تقسيم كنند و در جامعه مساوات و برادرى و مهر و محبت