٤- سعى بين صفا و مروه
«انَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اوْ اعْتَمَر فَلْا جُناحَ عَلَيْهِ انْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْرَاً فَانَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَلِيْمٌ؛»

صفا و مروه از شعائر الهى است كسى كه حج يا عمره بجا مى‌آورد گناهى بر او نيست كه طواف آرد به هر دو و هر كس كه با ميل و رغبت طواف كند، خداوند سپاس دارنده‌اى داناست».
صفا پشته‌ايست از كوه ابوقبيس كه بنا به روايت امام صادق عليه السلام، آدم به هنگام هبوط بر آن فرود آمد و صفت آدم كه صفى الله بود بر آن نهاده شد و مروه كوه مقابل آن است كه حوا بر آن فرود آمد و نام وى را كه مرأه بود به صورت مروه بر آن نهادند. «٢»
سعى بين صفا و مروه يادآور خاطره توكل توأم با سعى هاجر همسر حضرت ابراهيم عليه السلام است كه هفت بار ميان اين دو كوه شتافت تا براى كودك تشنه‌اش آبى بيابد وى در جائى كه آبى به چشم نمى‌خورد تلاش كرد و خداوند هم از راهى كه تصور نمى‌كرد او را سيراب نمود. سعى بين صفا و مروه به ما مى‌آموزد كه در نوميديها بسى اميدهاست. «٣»

«انَّ الصَّفْا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرَ اللَّهِ؛ «٤»

صفا و مروه از شعائر و نشانه‌هاى الهى هستند (نه از شعائر بت‌پرستى)».
«شعائر» جمع «شعيره» به معناى علامت و نشانه‌اى است، از نظر طبرسى شعائر الله محلهاى معلوم و نشاندارى هستند كه خداوند آنها را محل عبادت قرار داده و هر محل معينى براى عبادت مَشعَر آن عبادت است چنانكه به بيابان ما بين منى و عرفات كه محل ذكر و دعاست مشعر الحرام اطلاق شده است.
فاصله اين دو كوه كوچك) ٤٢٠ متر و ارتفاع كوه صفا ١٥ متر و مروه ٨ متر است. «٥»

فَلْا جُناحَ عَلَيْهِ انْ يَطَّوَّفَ بِهِما