پرشكوهترين مراسم عبادت و قربانى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠
ز: تعبير «غَنِىٌّ عَنِ العالَمِيْنَ» (خدا از جهانيان بىنياز است) به جاى «غَنِىٌّ عَنْهُ» (بىنياز از او) تأكيد بيشترى را مىرساند، يعنى خداوند از همه جهانيان بىنياز است و از ترك كننده حج به طريق اولى بىنياز است. «١»
٣- خرج كردن در راه حج
«وَ انْفِقُوا فِى سَبيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بَايْدِيَكُمْ الَى التَّهْلُكَةِ وَ احْسِنُوا انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الُمحْسِنينَ. «٢»
و در راه خدا خرج كنيد و با دست خود، خود را به هلاكت نيفكنيد و نيكويى كنيد كه خداوند نيكوكاران را بسيار دوست دارد».
از تعميم آيه فوق و آمدن آن ميان احكام حج استفاده مىشود كه:
١- براى سفر حج بايد به تهيه و تدارك زاد و توشه پرداخت: «وَ انْفِقُوا» «٣»
٢- و بايد در راه خدا خرج كرد: «وَ انْفِقُوا فِى سَبِيلِ اللَّهِ» «٤»
٣- نبايد بدون زادو توشه، به صِرف توكّل يا اتّكال به اين و آن مبادرت به سفر حج كرد. زيرا كه اين افكندن خود به وادى هلاكت است: «وَ لا تُلْقُوا بِايْدِيَكُمْ الَى التَّهْلُكَةِ».
٤- گذشته از انفاق در راه سفر حج، مستحب است كه انسان امكانات بيشترى را با خود همراه داشته باشد و به احسان و نيكى به افراد نيازمند بپردازد كه خداوند نيكوكاران را دوست مىدارد: «وَ احْسِنُوا انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الُمحْسِنينَ».
٥- در مراسم حج آن چنان در راه خدا انفاق و عبادت كنيد كه گويى خدا را مىبينيد كه اگر شما او را نمىبينيد، خدا شما را مىبيند: «وَ احْسِنُوا» (احسان كنيد) «الإحْسانُ انْ تَعْبَدُ اللَّهَ كَانَّكَ تَرَاهُ ...»