در هر حال عمل به اين واجب در عصر ما ممكن نيست، زيرا مى‌دانيم كه همه قربانگاهها به خارج از منى انتقال يافته است (به تصوير شماره ٢٠ نگاه كنيد).
اكنون اگر بگوئيم: ذبح كردن در منى مطلقاً شرط صحّت است چه در حال اختيار و چه در حال اضطرار، لازمه آن سقوط ذبح از اساس خواهد بود، زيرا كه مشروط با انتقاء شرط منتفى مى‌شود، همچنان كه مى‌گوئيم نماز بر كسى كه طهارت (وضو و تيمم) ندارد واجب نيست زيرا كه طهارت بطور مطلق شرط نماز است.
و اگر بگوئيم: ذبح كردن در منى فقط در حال اختيار شرط است، لازمه آن سقوط اين شرط در حال اضطرار است، و واجب است آن را در محلى ديگر انجام داد بى آنكه فرق باشد بين وادى مُحَسَّر و غير آن، زيرا كه دليلى بر لزوم رعايت الْأقْرَبُ فَالْأقْرَب (نزديكترين جاى ممكن) نداريم. همچنين دليلى نداريم كه وادى مُحَسَّر (يا وادى مُعَيْصِم) بدل از منى باشد.
حكم الاضحية فى عصرنا، ص ٢٩- ٣٠
تصريح مراجع عظام به عدم لزوم اقربيت به مِنى‌
بسيارى از مراجع و آيات عظام به مانند خويى، گلپايگانى، اراكى، شهيد سيد محمد باقر صدر، به اين موضوع تصريح كرده‌اند كه عين دستخط يا نوشته آنان را در صفحه بعد از نظر مى‌گذرانيد.
آية الله العظمى گلپايگانى و اراكى: رعايت اقربيت به منى لازم و واجب نيست.
سئوال- اخيراً توسط بانك توسعه اسلامى، وابسته به كشورهاى اسلامى و همكارى عربستان، مسلخ‌هايى براى ذبح قربانى به صورت كاملًا مكانيزه تأسيس شده است كه در وادى معيصم قرار دارد. با توجه به دو نكته ذيل قربانى در آن مسلخ‌ها چه حكمى دارد؟
الف: ديگر مسلخ‌ها هم بنا به نقل، خارج از منى است ولى به منى نزديكتر است.