پرشكوهترين مراسم عبادت و قربانى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٤

در مورد صور چهارگانه قربانى
اگر در روايات اسلامى مى‌خوانيم كه بيرون بردن گوشت قربانى از سرزمين منى يا از حرم مكه ممنوع است، اين مربوط به زمانهايى بوده كه مصرف كننده در آنجا به قدر كافى وجود داشته است لذا در روايت صحيح كه در منابع معتبر از امام صادق عليه السلام نقل شده چنين مى‌خوانيم:
يكى از ياران امام عليه السلام از همين موضوع سئوال كرد. امام فرمود:
«كُنّا نَقُولُ لا يَخْرَجْ مِنْها بِشَئٍ لَحاجَةِ النَّاسِ الَيْهِ، فَامَّا الْيَوْم فَقَد كَثُرَ النَّاس فَلَا بَأسَ بِاخْراجِهِ «١»؛
ما سابقاً دستور مى‌داديم كه چيزى از آن را از سرزمين منى بيرون نبرند چراكه مردم به آن نياز داشتند امّا امروز چون مردم (و قربانيان آن‌ها) فزونى يافته‌اند، بيرون بردن آنها بى‌مانع است».»

اين روايت و مانند آن به خوبى ثابت مى‌كند كه هدف از قربانى برطرف كردن نيازمندى مردم فقير است و تعيين مكان منى تابع شرايط زمان است تا وقتى كه در آن منطقه قابل مصرف است، واجب است كه در آنجا به مصرف تعيين شده رساند، امّا وقتى كه امكان مصرف قربانى در آن منطقه نيست. نبايد آن را براى سوزاندن و خاك كردن رها ساخت. در روايت ديگر امام صادق عليه السلام فرمودند. رسول خدا از خوردن گوشت قربانى و ذخيره كردن آن پس از سه روز نهى كردند چون مردم آن روزگار نياز داشتند ولى بعد اجازه دادند.
نَهَىَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله عَنْ ادِّخارِ لُحُومِ الْأضاحِى فَوْقَ ثَلَاثَةِ ايَّام مِنْ اهْل حاجَةِ النَّاسِ يَومَئِذٍ فَامَّا الْيَوْمَ فَلا بَأسَ بِهِ. «٣»

همچنين در زمانى كه گوشت كم بود و مردم نيازمند در آن سرزمين زياد بودند، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بنا به روايت امام صادق عليه السلام از بردن گوشتهاى قربانى به خارج نهى مى‌كردند و آنگاه فرمودند:
«فَامَّا الْيَوْمَ فَقَدْ كَثُرَ اللَّحْم وَ قَلَّ النَّاس، فَلا بَأسِ بِاخْراجِهِ «٤»؛ امّا امروز كه گوشت فراوان شده و مردم كمترند، مانعى ندارد كه گوشتها بيرون برده شوند».