جايز مى‌شمارد و در بقيه موارد هم حاجى، ميان ذبح و غير آن مثل صدقه و روزه مخير مى‌باشد و آن زائرى كه ذبح قربانى بر او مستحب است صدقه نقدى دهد. «١»
متأسفانه با گذشت چهل سال از اين راه حل، مشكل همچنان باقى است و هر سال ميليونها رأس گوسفند، در معرض فساد و تباهى قرار مى‌گيرد.
٤- نظريه شيخ محمد جواد مغنيه
مرحوم شيخ محمد جواد مغنيه با عنايت فراوانى كه به شرايط زمان و مكان و موضوع‌شناسى در فقه داشت در اين باره به انتشار مقاله‌اى در مجله رسالةالاسلام پرداخته كه فشرده آن از اينقرار است:
آيا شارع معصوم از عبث، حجاج را به ريختن خون حيوان (خوردنى) موظف مى‌دارد در صورتى كه در روى زمين رها و به سرعت متعفن و فاسد مى‌گردد؟
آيا حاجى بايد خون حيوان را بريزد با اينكه يقين دارد كه قربانيش در كوره‌ها سوزانده و يا در زير خاك دفن مى‌شود؟ و چون به مصرف فقرا نمى‌رسد، گذشته از قربانى، پولى را بابت سهم فقير، كنار بگذارد؟