الگوى مصرف از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٥ - حديث
٥٣. سنن الترمذى به نقل از عايشه-: گوسفندى را سر بريدند [و گوشت آن را انفاق كردند]. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «چيزى مانده است؟».
عايشه گفت: به جز سردستش، چيزى باقى نمانده است.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به جز دستش، همه آن، باقى مانده است!».
٥٤. الأدب المفرد به نقل از قيس بن عاصم سعدى: نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رفتم. فرمود: «اين، مهترِ باديهنشينان است».
گفتم: «اى پيامبر خدا! چيست آن مالى كه مرا در آن دنبالهروى نيست؛ نه جويندهاى و نه ميهمانى؟
پيامبر خدا فرمود: «مال خوب، چهل [بخش] است و افزون بر آن، شصت [بخش]. و واى بر دارندگان مالِ صدها [بخشى]! مگر آن كه بخش گرامىِ مالَش را ببخشد، افزونى را انفاق كند، حيوان فربهاش را قربانى نمايد، و [هم] خود بخورَد و [افراد] قناعتپيشه و دريوزرهگر را [نيز] بخورانَد».
گفتم: اى پيامبر خدا! چه خوش است اين اخلاق. در سرزمينى كه من ساكنم، از فراوانىِ چهارپايانم جاى سكونت نمانده است.
فرمود: «چگونه بخشش مىكنى؟».
گفتم: شتر جوان را و [نيز] شتر سالدار را مىبخشم».
فرمود: «مادهشتر (/ ميش) را چگونه به بهرهكشى مىدهى؟».
گفت [م]: «صد [در صد] به بهرهكشى مىدهم.
فرمود: «چگونه حيوان را براى باردارسازى مىدهى؟».
گفت [م]: «مردم با ريسمانهاشان روانه مىشوند و كسى از شترى كه مهارش را گرفته، بازداشته نمىشود. پس او حيوانى را كه نزدش بيايد، مىگيرد و خود مىبَرَد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «مال تو برايت دوستداشتنىتر است يا مالِ اطرافيانت؟». گفت [م]: مال خودم.
فرمود: «جز اين نيست كه از مالَت، آن بخشْ از آنِ توست كه مىخورى و فانى مىكنى، يا مىبخشى و جارى مىسازى؛ و بر جاى ماندهاش، از آنِ اطرافيانِ توست».
پس گفتم: ناچار، بايد پس از بازگشت، تعداد آنها را بكاهم.
٥٥. امام زين العابدين عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در پايان خطبهاش مىفرمود: «خوشا
به حال كسى كه اخلاقش خوش، سرشتش پاك، باطنش به سامان، و آشكارش نيك است؛ افزونىِ مالش را انفاق مىكند؛ از سخن زياده در مىگذرد؛ و از درون خويش، با مردم انصاف مىورزد».