الگوى مصرف از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨١ - ٥/ ٤ پرهيز از بخشش اموال عمومى

٥/ ٣ پرهيز از سوء استفاده فرزندان و نزديكان‌

٢٢٧. الاستيعاب: على رضى الله عنه هيچ بخشى از بيت المال را باقى نمى‌نهاد، مگر اين كه در آن روز براى تقسيم آن بخش، جايگاهى نيافته باشد؛ و مى‌فرمود: «اى دنيا! جز مرا بفريب».

و در هيچ چيز از اموال عمومى، امتيازخواهى نمى‌كرد و دوست و خويشاوندى را برترى نمى‌داد.

٢٢٨. الاختصاص در بيان ويژگى‌هاى امام اميرمؤمنان عليه السلام-: يك روز پيش از شهادت وى، مردم نزد او آمدند و همگى شهادت دادند كه وى اموال عمومى را به وفور، ميانشان تقسيم كرده، با دنياى ايشان خويشتندارانه برخورد نموده، در اجراى احكام آنان به رشوه تن نداده، حتّى به اندازه رشته‌اى پشمين، به بيت المال مسلمانان چنگ نينداخته، و جز به قدر نياز، از مال خود نخورده است. و [نيز] همه گواهى دادند كه دورترين و نزديك‌ترين كسان به وى، در يك منزلت قرار داشته‌اند.

٥/ ٤ پرهيز از بخشش اموال عمومى‌

٢٢٩. امام على عليه السلام: بخششِ حكمرانان از اموال مسلمانان، بيدادگرى و خيانت است.