الگوى مصرف از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١ - فرق ميان تجمل و تجمل گرايى
كافريم»* و گفتند: «ما دارايى و فرزندانمان از همه بيشتر است و ما عذاب نخواهيم شد»».
از اين رو، براى پيشگيرى از خطرى كه مترفان در طول تاريخ، گرفتار آن شدند، دورى گزيدن از رفاهطلبى و تجمّلگرايى، ضرورى است. در روايتى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمده است:
إيّاكَ وَ التَّنَعُّمَ؛ فَإنَّ عِبادَ اللّهِ لَيسوا بِالمُتَنَعِّمينَ.[١]
از نازپروردگى دور باش؛ كه بندگان خداوند، نازپرورده نيستند.
فرق ميان تجمّل و تجمّلگرايى
البته بايد توجّه داشت كه پرهيز از تجمّلگرايى، به معناى بىتوجّهى به آراستگى ظاهرى زندگى نيست. از اين رو، در روايات اسلامى، از يك سو، مسلمانان را به سادهزيستى و پرهيز از تجمّلگرايى توصيه مىكند و از سوى ديگر، به زيبايى و آراستگى ظاهر، تشويق مىكند. در حديث نبوى آمده است:
إنَّ اللّهَ جَميلٌ يُحِبُّ الجَمالَ، و يُحِبُّ أن يَرى نِعمَتَهُ عَلى عَبدِهِ.[٢]
هر آينه، خداوند زيباست، زيبايى را دوست مىدارد و دوستار آن است كه نعمت خويش را بر بندهاش بنگرد.
به سخن ديگر، ميان تجمّل و تجمّلگرايى فرق است. تجمّل، به معناى آراستگى ظاهر، و تجمّلگرايى، به معناى افراط و زيادهروى در
[١] ر. ك: ح ١٧٣.
[٢] ر. ك: ح ٢١.