الگوى مصرف از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٧ - حديث

٥٦. صحيح مسلم به نقل از ابو سعيد خُدْرى: در حال سفر با پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم كه مردى، سوار بر مَركبى آمد و به سوى راست و چپ، چشم گردانيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كس مَركبى افزون دارد، به آن كه مركب ندارد، برسانَد؛ و هر كه توشه‌اى افزون دارد، به آن كس كه توشه ندارد، بدهد».

و از گونه‌هاى مال، چندان ذكر كرد كه ما دريافتيم هيچ يك از ما، در مالِ افزونش، حقّى ندارد.

٥٧. امام على عليه السلام: مالى كه پيش از مرگْ مصرف كرده‌اى، از آنِ مالكان آن اموال شده است؛ و مالى كه براى پس از مرگ مى‌نهى، از آنِ وارثان خواهد شد؛ و آنچه همراه توست، جز فريفتگى، راهى به آن ندارى. چه قدر در پى دنيا مى‌كوشى؟ چه اندازه [دنيا را] مى‌چَرى؟ آيا مى‌خواهى خود را فقير، و جز خودت را توانگر سازى؟

٥٨. امام على عليه السلام در نامه‌اش به زياد بن ابيه-: اسراف را رها كن و ميانه‌روى را در پيش گير. امروز، در انديشه فردايت باش. از مال، به اندازه ضرورت، نگاه دار و زياده آن را براى روز نيازمندى‌ات (آخرت) روانه ساز [انفاق كن‌].

٥٩. امام على عليه السلام: خداوند، به هر كس مالى بدهد، بايد آن را به خويشاوندان‌

برساند؛ ميهمانى‌هاى نيكو بدهد؛ اسير و گرفتار را از بند برهانَد؛ تنگ‌دست و وام‌دار را بهره ببخشد؛ به اميد پاداش، خويشتن را بر [اداى‌] حقوق و [تحمّل‌] بلاهاى سخت، صبور سازد؛ زيرا هر آينه، دستيابى به اين ويژگى‌ها، بهره‌ور شدن از كرامت‌هاى دنيايى و فضيلت‌هاى آخرتى است، اگر خداى بخواهد!