محبّت فاطمه (س) نسبت به خدمتكار خويش به حدى بود كه نه تنها او را به زحمت نمى‌انداخت، بلكه گاهى در انتخاب نوع كار از او سؤال مى‌كرد تا هر كارى كه بيشتر دوست دارد انجام دهد. روزى به وى فرمود: «مايلى خمير كنى يا نان بپزى؟» فضه در پاسخ گفت: «خمير كردن و هيزم روشن كردن بر عهده من باشد.» سپس آماده انجام دادن آن شد. «١» ٥. با مؤمنان: زهرا (س) محبت به مؤمنان و شيعيان را از پدر خود به ارث برده بود؛ چه آنكه- همان گونه كه در آغاز درس بدان اشاره رفت- از صفات ممتاز پيامبر (ص)، رأفت و مهربانى نسبت به مؤمنان است.
زيباترين شيوه رفتار با مؤمنان در عمل فاطمه (س) تجلّى داشت. ايشان در حساس‌ترين لحظات خلوت با معبود، مؤمنان را بر خود مقدم مى‌داشت و در مناجاتهاى شبانه براى آنان دعا مى‌كرد و زمانى كه فرزندش حسن (ع) از علت تقدم مؤمنان بر خود در دعا پرسيد، فرمود: «الجار ثمّ الدّار». «٢» نمونه بارز ديگر از رفتار مهربانانه و دلسوزانه زهرا (س) نسبت به شيعيان، جريان مهر آن حضرت است. وى پس از آگاهى از مقدار درهم و دينارى كه مهر آن گرامى قرار گرفته بود، خطاب به پيامبر (ص) گفت: «اى رسول خدا! دختران مردم در ازدواج خود، درهمها را مهر خود قرار مى‌دهند، پس فرق بين من و آنان چيست؟ از تو مى‌خواهم درهم و دينار را مهر من قرار ندهى، بلكه از خدا بخواهى تا مهر من، شفاعت از گنهكاران امت تو باشد.» «٣» ٦. در برابر سختيها: سنگينى و متانت در برابر گرفتاريها و حوادث تكان دهنده و فتنه‌هاى روزگار در چندين روايت از ويژگيهاى مؤمنان دانسته شده است. در روايتى از على (ع) آمده است:
الْمُؤمِنُ وَقُورٌ عِنْدَ الْهَزائِزِ، ثَبُوتٌ عِنْدَ الْمَكارِهِ، صَبُورٌ عِنْدَ البَلاء ... «٤» مؤمن در هنگام گرفتاريهاى تكان دهندده استوار، در ناخوشيها پابرجا و در هنگام بلا شكيبا است‌