جلوه‌هاى صبورى و تحمّل فاطمه (س)
شكيبايى و تحمل در برابر ناملايمات، شاخه‌ها و ابعاد گوناگونى دارد: گاهى در برابر امتحان و آزمايش الهى است، زمانى در برابر بد انديشى و نابكارى دشمنان، گاهى در برابر كج انديشى و قصور دوستان و ياران، زمانى نيز در برابر رخدادها و ناملايمات‌طبيعى كه در اينجا به تناسب موضوع بحث به پاره‌اى ابعاد آن در زندگى حضرت زهرا (س) اشاره مى‌كنيم.
١. در برابر امتحان و آزمايش الهى‌ فاطمه زهرا (س) در اين مرحله از صبورى و بردبارى كه سراسر زندگى او را از آغاز تا انجام در بر مى‌گيرد، باموفقيت و سرافرازى پيش رفت و مشكلات و دشواريها را كه هر كدام سخت‌تر از مرحله قبل بود يكى پس از ديگرى گذراند.
الف. در مكه‌ حضرت فاطمه (س) در دوران غربت اسلام و تنهايى پيامبر (ص) در مكه ديده به جهان گشود؛ دورانى كه از دشوارترين و بحرانى‌ترين مقاطع تاريخ اسلام به شمار مى‌رود. فشار مشركان قريش بر پيامبر (ص) و يارانش لحظه به لحظه شديدتر مى‌شد. ابولهب، ام جميل (همسر ابولهب)، حَكَم بن عاص، عُقْبَة بن ابى معيط و تعدادى ديگر از سران شرك، با شيوه‌هاى مختلف، پيامبر (ص) را آزار مى‌دادند. «١» ابولهب، برادرزاده خود را كه براى تبليغ آيينش ميان مردم مى‌رفت، دروغگو مى‌خواند و مردم را از نزديك شدن به وى بر حذر مى‌داشت. «٢» كودكان بى تربيت و بردگان فرومايه به تحريك قريش، رسول خدا (ص) را در كوچه و بازار مسخره مى‌كردند و يا هنگام نمازشكمبه شتر بر روى آن حضرت مى‌ريختند. «٣» اين اذيت و آزارها نسبت به ياران تازه مسلمان پيامبر (ص) شدت بيش‌ترى داشت. حبس كردن، زدن، زير تابش آفتاب گرم نگاه داشتن، روى ريگهاى داغ و سوزنده خوابانيدن، گرسنه‌