سيره اخلاقى تربيتى فاطمه زهرا(س) - رفیعی، علی - الصفحة ١٢٨

ابن عباس مى‌گويد: در محضر پيامبر (ص) بوديم كه فاطمه (س) گريه كنان وارد شد و عرض كرد: «يا رسول اللَّه حسن و حسين (ع) از خانه خارج گشته و نمى‌دانم كجا رفته‌اند.» پيامبر (ص) فرمود: «دخترم! گريه نكن. آفريننده آنان به ايشان از من و تو مهربان‌تر است.» سپس دستهايش را به دعا برداشت و براى حفظ آنان دعا كرد. در اين هنگام جبرئيل نازل شد و پيامبر (ص) را از جاى آنان آگاه ساخت. رسول خدا (ص) با اصحاب، نزد آنان در باغ بنى نجّار رفت. امام حسن و امام حسين (ع) در آن‌جا خوابيده بودند. آنان را بيدار كرده و به خانه بازگرداندند. «١» بر اساس روايتى ديگر از امام رضا (ع)، نزديك عيد (قربان يا فطر) حسن و حسين (ع)، كه در دوران كودكى به سر مى‌بردند، به مادرشان گفتند: «بچه‌هاى مدينه [در آستانه عيد] لباسهاى نو و رنگارنگ پوشيده‌اند، چرا چنين لباسهايى را بر تن ما نمى‌پوشانى؟» مادر مهربان و دلسوز با شنيدن اين سخن براى آنكه دل آنان نشكند، فرمود: «لباسهاى شما نزد خياط است. هر وقت آماده شد بر تنتان مى‌پوشانم». شب عيد فرا رسيد حسنين (ع) خواسته پيشين خود را دوباره مطرح كردند. مادر گريه كرد و دلش به حال آنان سوخت؛ ولى بازهم با توريه، همچون مرتبه پيش به آنان وعده داد.
مدتى از شب نگذشته بود كه ناگاه درِ خانه زده شد و رضوان، خاذن بهشتى تحت عنوان خياط، دو دست لباس تازه و زيبا به فاطمه (س) تحويل داد. مادر مهربان و دل شكسته با شادمانى فرزندانش را بيدار كرد و لباسهاى نو را بر اندام نازنين آنان پوشانيد. «٢» اين نوع قضايا بيانگر اين واقعيت است كه فاطمه (س) به فرزندانش تا چه اندازه محبت و شفقت داشته و هرگز حاضر نمى‌شده است دل آنان بشكند و يا در پريشانى و ناراحتى به سربرند.
٣. تمرين عبادت:
از محورهاى اساسى مورد توجه حضرت فاطمه (س) در تربيت فرزندان خويش، تمرين عبادت در كودكى است او شوق بندگى و خضوع در برابر معبود و استعانت از ذات بى‌نياز او را از همان دوران كودكى در دل فرزندان خويش تقويت كرد و بذر محبت و ارتباط با معبود را در كام آنان بيفشاند.