سيره اخلاقى تربيتى فاطمه زهرا(س)

سيره اخلاقى تربيتى فاطمه زهرا(س) - رفیعی، علی - الصفحة ٥٩

پاره وجود رسول خدا (ص) كامل‌ترين اسوه و الگوى حيا، عفّت و حجاب است. او با آنكه در كنار پدر و نيز در خانه شوهر در بسيارى از صحنه‌ها حضور داشت، چه در دوران كودكى در شرايط طاقت فرساى مكه و محاصره اقتصادى در شعب ابى طالب، چه در دوران مدنى و كشاكش جنگها و حوادث گوناگون و چه در خانه على (ع) كه محل آمد و شد فراوان اصحاب و ياران رسول خدا (ص) بود، عفاف و حجاب او در اوج قرار داشت. آنچه او عمل كرد، موضع گرفت و رعايت نمود، حجّتى است براى همه زنان در جامعه اسلامى، فاطمه (س) در اين عرصه همچون ديگر عرصه‌ها، ميزان و محك و معيار و وسيله سنجش است.
جلوه‌هاى بسيار زيبا و الگو پذيرى از گفتار و رفتار فاطمه (س) در عرصه حيا، عفاف و حجاب در صفحات تاريخ گزارش شده كه به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم.
الف. پرهيز از همه نامحرمان‌ فاطمه (س) به حدى به رعايت حجاب و عفاف پايبند و آن را سر لوحه رفتار خويش قرار داده بود كه خود را از همه نامحرمان، حتى مردان نابينا نيز مى‌پوشانيد.
موسى بن جعفر (ع) از پدرانش از اميرمؤمنان (ع) نقل مى‌كند: آن حضرت فرمود: مردى نابينا پس از اجازه گرفتن وارد منزل فاطمه (س) شد. دراين حال فاطمه (س) برخاست و ضمن فاصله گرفتن از او خود را پوشانيد. پيامبر (ص) پرسيد: «دخترم! چرا ازمرد نابينا خود را پوشاندى در حالى كه او تو را نمى‌بيند؟» فاطمه (س) در پاسخ فرمود:
انْ لَمْ يَكُنْ يَرانى‌ فَانّى‌ اراهُ وَ هُوَ يَشُمُّ الرّيحَ.
اگر او مرا نمى‌بيند، من او را مى‌بينم. وانگهى اگرچه او نمى‌بيند، ولى بو را استشمام مى‌كند.
رسول خدا (ص) به نشانه تصديق رفتار دخترش فرمود: «شهادت مى‌دهم كه تو پاره وجود منى.» «١»