درس پانزدهم: فرزنددارى‌ وراثت، محيط و مربّى، سه عامل مهم تربيتى به شمار مى‌روند كه در تكوين شخصيت انسان نقش بسزايى دارند؛ عامل وراثت و محيط در حد زمينه و بستر شكل‌گيرى روحيات و خصلتها، و مربى در جايگاه جهت دهى، هماهنگى، بالندگى و هدايت آنها. بدين جهت نقش مربى در ساختار تربيتى از اهميت و جايگاه ويژه‌اى برخوردار است و در حقيقت سرنوشت هر انسانى، ريشه در روحيات، خصلتها، رفتارها و آموزش‌هاى كسانى دارد كه در دوران طفوليت سِمَت مربيگرى او را بر عهده داشته‌اند. در اين ميان، مادر به عنوان نزديك‌ترين و مهربان‌ترين فرد به انسان در ساختار فكرى و فرهنگى فرزند و تعيين مسير آينده زندگى وى نقشى بى بديل دارد.
مكتب تربيتى فاطمه (س) بهترين الگوى زنان و مادران در هر عصرى است. ازدواج او با على (ع) تلاقى دو درياى عميق نور با يكديگر بود و حاصل آن، بيرون آمدن لؤلؤها و مرجانهاى گران بها.» بانوى اسلام با مديريت صحيح تربيتى و به كارگيرى روشهاى عاطفى و منطقى- كه‌امروزه مورد توجه روان شناسان تربيتى است- موفق شد فرزندانى به جامعه اسلامى تحويل دهد كه هر يك كوهى از عظمت و سرچشمه خيرات بودند و نقش اساسى در حفظ وگسترش دين و احكام الهى ايفا كردند و به الگوهاى مقاومت، شرف، هدايت، بخشش، جهاد، جانبازى، شهادت و ... تبديل گشتند.