در قرآن كريم دوبار از اين بانو بدون ذكر نام ياد شده است: يك بار در جريان بر گرفته شدن موسى از نيل «١» و بار ديگر هنگامى كه وى از خداوند مى‌خواهد او را از فرعون‌و قوم ستمكارش نجات بخشد و بهشت را روزى وى سازد. «٢» قرآن كريم در برابر زنانى مانند همسران لوط و نوح كه با وجود معاشرت و مصاحبت با پيامبران خدا، راه انحراف و كفر در پيش گرفتند، از آسيه به عنوان نمونه زنان پرهيزگار و موحّد ياد مى‌كند كه به رغم زندگى در محيطى كفر آلود، ايمان خود را به پروردگار حفظ كرد و در كنار مريم (س)، خديجه (س) و حضرت زهرا (س) در شمار برترين زنان بهشتى قرار گرفت. «٣» راهى را كه همسر فرعون به سوى بندگى خدا برگزيد، راهى است كه مى‌تواند براى همه پويندگان اين راه الگو باشد؛ بدين جهت خداى سبحان او را اسوه و مَثَلى براى مؤمنان معرفى كرده است:
وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَةَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِندَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (تحريم: ١١)
و خداوند براى مؤمنان، به همسر فرعون مثل زده است، در آن هنگام كه گفت: پروردگارا خانه‌اى براى من نزد خودت در بهشت بساز و مرا از فرعون و كار او نجات ده و مرا از دست مردم ستمگر رهايى بخش.
٢. مريم بنت عمران‌ مريم دختر عمران از نسل سليمان است. اين بانوى بزرگ نيز كه مادر حضرت عيسى (ع) مى‌باشد از زنان برگزيده جهان و تنها زنى است كه قرآن نام او را ذكر كرده است؛ ضمن آنكه يك سوره از قرآن به نام او است و شرح حال و جريان باردار شدنش در دو سوره-