زنانه و مادرانه او در عرصه خانواده و در نتيجه، بهترين زمينه ساز كمال معنوى زن در راستاى قرب به خدا خواهد بود.
- در سيره رفتارى فاطمه (س) صحنه‌هاى فراوانى از حضور فعّال آن حضرت ثبت شده است، مانند حضور هفتگى ايشان در مزار شهداى احد، حضور در ميدانهاى جنگ و حضور در مسجد در جمع مهاجر و انصار و ايراد خطبه‌اى مفصل. چنين صحنه‌هايى از سيره آن گرامى بيانگر اين حقيقت است كه مفاد دو روايت ياد شده يك امر رجحانى است كه در شرايط ايده آل و عدم وجود مرجّح مصداق مى‌يابد. «١» ج. دستور ساختن تابوت‌ اسماء بنت عُمَيْس نقل مى‌كند كه روزهاى پايانى زندگانى حضرت زهرا (س) با او بودم. روزى مرا به ياد كيفيت حمل جنازه بر دست مردم انداخت و ابراز نگرانى كرد كه چرا جنازه زن را روى تابوتِ سرباز مى‌گذارند و بالاى دست مردان حمل مى‌كنند، به گونه‌اى كه حجم بدن ميّت از زير پارچه براى بينندگان نمايان است؟
اسماء مى‌افزايد: وقتى نگرانى حضرت فاطمه (س) را ديدم كه در اين خصوص به على (ع) سفارش كرد: «پسر عمو! به شما وصيت مى‌كنم كه براى من تابوتى- آن گونه كه فرشتگان، شكل آن را به من نشان داده‌اند- بسازى!» خدمت آن حضرت عرض كردم كه در سرزمين حبشه براى حمل جنازه از تابوتى استفاده مى‌كنند كه بدن ميت را مى‌پوشاند و سپس با چوب و شاخه‌هاى درخت، شكل آن را براى حضرت فاطمه (س) ترسيم كردم.
حضرت خوشحال شد و فرمود: براى من تابوتى مثل آن بساز و مرا با آن بپوشان، خدا تو را از آتش دوزخ حفظ كند. «٢» اين رخداد تاريخى نيز توجه و حساسيت دختر پيامبر (ص) را به مسئله حجاب و عفاف حتى پس از مرگ، نشان مى‌دهد.