از سوى ديگر او ضمن سامان دادن امور درون خانه، در غياب همسرش- كه بيش‌تر اوقات در جبهه و مأموريتهاى نظامى يا تبليغى بود- ناگزير از انجام دادن كارهاى بيرونى همچون آوردن آب بود. او دراين راه چندان تلاش كرد كه بند مشك روى سينه‌اش اثر گذاشت. چندان با آسياب دستى دستاس كرد كه دستهايش تاول زد و آن قدر در نظافت خانه و پختن نان و غذا كوشيد كه لباسهايش مندرس گشت. «١» ٢. در برابر بدانديشى و نابكارى دشمنان‌ از ديگر نمودهاى صبورى و بردبارى زهرا (س)، تحمل او در برابر كينه توزى و نابكارى دشمنان ولايت است. فاطمه (س) پس از رحلت پيامبر (ص) عمر چندانى نكرد؛ ولى در همين مدت كوتاه دو- سه ماهه به اندازه تمام دوران گذشته حيات خود، رنج و محنت كشيد.
مرگ پدر، تشكيل سقيفه براى خليفه آفرينى، بردن على (ع) با آن كيفيت به مسجد براى بيعت، هجوم به خانه ولايت، ضرب و شتم، سقط جنين، غصب فدك، پيداپى اختلاف در ميان امت، استقرار حكومت غير منصوص، بر كنارى و خانه نشينى خليفه منصوص پيامبر (ص) و دهها رخداد ديگر، همه حوادث ناگوارى بودند كه اگر نبود ظرفيت بالاى روحى فاطمه (س) و تحمل و صبورى او، معلوم نبود بر سراسلام و مسلمانان چه مى‌آمد.
٣. در برابر كج انديشى و قصور دوستان‌ بدون شك رخداد سقيفه يك انحراف و بلكه توطئه بود و همه مسلمانان به ويژه دوستان اهل بيت (ع) و خواصّ ياران به عنوان يك تكليف الهى موظّف بودند در برابر اين انحراف و توطئه بايستند و از امام زمان خويش دفاع كنند.
اگر مسلمانان، به ويژه خواصّ طرفدار حق به وظيفه دينى خود عمل مى‌كردند، گروهى قدرت طلب اين چنين گستاخانه به حريم ولايت تجاوز نمى‌كردند. دوستان نه تنها به موقع به تكليف الهى خويش عمل نكردند، بلكه وقتى دختر پيامبر (ص) و اميرمؤمنان (ع) براى‌