بدين روى، فاطمه (س) در زندگى اجتماعى خويش اهتمامى وافر به حل و فصل امور مسلمانان و رفع دردمنديها و نيازمنديها از زندگى آنان داشت. در ادامه درس به گوشه‌هايى از سيره آن حضرت در ابعاد اجتماعى، سياسى و نظامى اشاره مى‌كنيم.
١. اجتماعى‌ از منابع تاريخى چنين بر مى‌آيد كه حضرت زهرا (س) براى ايفاى مسئوليتهاى اجتماعى با شخصيتهايى ازياران رسول خدا (ص) همچون سلمان، مقداد، ابوذر، بلال، عمار و جابربن عبداللَّه انصارى ارتباط داشت، با آنان جلسه مى‌گرفت، حوزه درسى تشكيل مى‌داد و سخنان آموزنده و اطلاعات و رازهاى غيبى و دعاهاى مخصوص به آنان مى‌آموخت. «١» وقتى بيمار مى‌شد، آنان به عيادتش مى‌آمدند و در اعياد و روزهاى خجسته و هنگام تولد فرزندانش براى عرض تبريك به حضورش مى‌رسيدند و يا براى حل مشكل درمانده‌اى به او مراجعه كرده، از حضرتش استمداد مى‌جستند كه به نمونه‌هايى از آن در درسهاى گذشته اشاره شد. «٢» فاطمه (س) در كنار پرداختن به امور خانه از مسائل اجتماعى غافل نبود. صله ارحام مى‌كرد و به ديدار خويشاوندان مى‌شتافت و با آنان نشست و برخاست داشت و حتى پس از مرگ فراموششان نمى‌كرد و ضمن حضور مستمر بر مزارشان براى آنان از خدا طلب آمرزش مى‌نمود و با دعا و قرائت قرآن، از فداكاريها و مجاهدتهاى آنان در راه اسلام تقدير و تكريم مى‌كرد.
بر پايه حديثى، كه از امام صادق (ع) نقل شده است، آن حضرت هفته‌اى دو بار، روزهاى دوشنبه و پنجشنبه به زيارت شهداى احد، به ويژه حمزه سيدالشهداء مى‌رفت و به همراهان، محل استقرار پيامبر (ص) و نيروهاى اسلام در جنگ، همچنين اردوگاه مشركان را نشان مى‌داد. «٣»