خديجه از لحاظ نسب در جامعه قريش، معتدل‌ترين و در شرافت، بزرگ‌ترين و گرامى‌ترين و از نظر مال و ثروت، ثروتمندترين آنان بود و در دوران جاهليت او را «طاهره» مى‌خواندند.
بنابراين، در منزلت و شرف خانوادگى كسى به پايه فاطمه (س) نمى‌رسد. افزون بر اينكه او نخستين ثمره وحى و تنها كودك خانواده و مادر آينده امامان (ع) است و طبعاً اهتمام والدين به ويژه رسول گرامى اسلام در تربيت وى و سرمايه گذارى درباره او بسيار بود.
رسول اكرم (ص)، كه مصداق «انَّكَ لَعَلى‌ خُلُقٍ عَظيمٍ (قلم: ٤)» است، در تمام دوران حيات زهرا (س) از توجه عميق و ابراز مهر و محبت ويژه به وى دريغ نورزيد و او را براى آينده‌اى دشوار و حساس نيكو تربيت كرد، چندان كه وجودش «بَضْعَةُ الرَّسُول» (پاره تن پيامبر (ص)) گشت و پدر، خود را از او دانست و فرمود:
انَّ فاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنّى وَ انَا مِنْها. «١» فاطمه پاره تن من است و من از او هستم.
پرسش‌ ١. صحيفه فاطميّه چگونه و توسط چه كسى گردآورى شد و هم اكنون در اختيار چه كسى است؟
٢. از مردان و زنان چند نفر به مراحل رشد و كمال انسانى دست يافتند؟ نام ببريد.
٣. باطن آيه يك تا چهارم سوره مباركه دخان به چه كسانى تأويل شده است؟
٤. بزرگ‌ترين فضيلت حضرت زهرا (س) از نظر امام خمينى (ره) كدام فضيلت است و چرا؟
٥. حضرت فاطمه (س) از نظر نَسَب و شرف خانوادگى از چه ويژگى‌اى برخوردار است؟