به يگانگى خدا و رسالت پيامبر (ص) و امامت على (ع) و فرزندانش با فرستادگان غيبى و حوريان بهشتى به سخن پرداخت «١» و در طول زندگى محدودش ضمن ثبات در صراط مستقيم حق، صدها كرامت محيّر العقول، نشان داد و در نهايت خداوند، آيه تطهير را نازل فرمود:
إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً. (احزاب: ٣٣)
خداوند فقط مى‌خواهد پليدى و ناپاكى رااز شما اهل بيت دور كند و كاملًا شما را پاك سازد.
و با نزول اين آيه شريفه در شأن او و همسر و فرزندانش، مقام عصمت او را براى هميشه براى امت تضمين كرد.
٢. حيا و عفّت‌ حيا و عفّت دو نيروى درونى هستند كه انسان را از ارتكاب اعمال ناشايست باز مى‌دارند.
اين دو خصلت به اقتضاى خلقت و طبيعت زنان، در وجود آنان بيش‌تر از مردان تعبيه و بر رعايت و حفظ آن توصيه شده است.
رعايت حجاب و عفاف براى زن، دستور و توصيه خداوند متعال‌به همه بانوان مؤمن است:
يَا أَيُّهَا الْنَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنَى‌ أَن يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِيماً (احزاب: ٥٩)
اى پيامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: جلباب‌هاى [روسرى‌هاى بلند] خود را بر خويش فرو افكنند. اين كار براى اينكه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند بهتر است. خداوند همواره آمرزنده و رحيم است.
تشريع حجاب و رعايت حيا و عفاف براى زنان نه تنها يك ضرورت اجتماعى براى سلامت و حفظ عفت عمومى جامعه است؛ بلكه مهم‌ترين راهكار حفظ كرامت و شخصيت انسانى زنان در عرصه‌هاى گوناگون است.