او سرآمد بكّائين، توّابين و خائفين بود. «١» در محراب عبادت، چنان غرق عظمت خدا و محو جمال حق مى‌گشت و از خود بى‌خود مى‌شد كه از انديشه فرزندان و عزيزان خويش نيز با همه علاقه‌اى كه به آنان داشت غافل مى‌گشت. از اين رو، هنگام عبادت، خداوند فرشته‌اى را مأمور مى‌كرد تا گهواره فرزندان او را حركت دهد. «٢» حضرت زهرا (س) با آنكه در زندگى مادى با كمبودها و مشكلات فراوانى مواجه بود، هيچ گاه اين مسائل، او را به خود مشغول نساخت و به عنوان يك خواسته و آرزو براى وى مطرح نبود.
روزى رسول خدا (ص) از او پرسيد: «دخترم چه درخواستى دارى؟ اكنون جبرئيل امين كنار من است و از جانب خداوند پيام آورده است كه هر چه بخواهى بر آورده مى‌شود.» گفت: «لذتى كه از خدمت به خدا مى‌برم، مرا از هر خواهشى باز داشته است. مرا حاجتى جز اين نيست كه پيوسته ناظر جمال زيبا و والاى حضرت حق در آخرت باشم.» «٣» ٢. در كلام پدر و همسر مقام معنوى و شخصيت عرفانى معصوم را جز معصوم (ع) نمى‌شناسد. از اين رو، بهترين راه براى پى بردن به اوج قله ايمان و خداشناسى فاطمه (س) گوش جان سپردن به سخنان رسول خدا (ص) و اميرالمؤمنين (ع) است.
الف. رسول خدا (ص)
پيامبر گرامى اسلام (ص) درباره دختر گرامى‌اش مى‌فرمايد:
انَّ ابْنَتى‌ فاطِمَةَ مَلَأَ اللَّهُ قَلْبَها وَ جَوارِحَها ايماناً الى‌ مَشاشِها تَفَرَّغَت لِطاعَةِ اللَّهِ. «٤»