سيره اخلاقى تربيتى فاطمه زهرا(س) - رفیعی، علی - الصفحة ٢٤
اشاره كرده و يا در شكلگيرى، گسترش يا تداوم آيين مقدس اسلام در محضر بنيانگذار آن، حضرت ختمى مرتبت (ص) و يا جانشينان وى نقش داشتند و هر يك از جهتى الگو بودند.
١. آسيه بنت مزاحم آسيه دختر مزاحم و همسر فرعون ستمگر و متكبر مصر بود. او به رغم آنكه در دربار فرعون مىزيست و از همه نعمتهاى مادى و دنيايى برخوردار بود، به خداى يگانه ايمان داشت «١» و وقتى حضرت موسى (ع) به پيامبرى رسيد و او معجزه پيامبر الهى را در مقابل ساحران مشاهده كرد، به وى نيز ايمان آورد؛ اما اعتقاد خود را پنهان مىداشت.
سرانجام بر اثر پيشامدى «٢» فرعون به ايمان وى پى برد و از او خواست تا از پرستش خداى يگانه دست بردارد و او را به خدايى بپذيرد و آسيه را در صورت خوددارى از خواسته وى تهديد به شكنجه و قتل كرد، با اين حال آسيه نپذيرفت.
فرعون دستور داد او را شكنجه كنند و در زير آفتاب به چهار ميخ بكشند و سنگ بزرگى روى وى نهند «٣» و بدين گونه در راه عقيده و ايمان به خداى يكتا، روح از تنش پرواز كرد و در بيت رضوان الهى سكنى گزيد و دعايش لحظاتى پيش از شهادت- كه از خداوند خواسته بود در بهشت، خانهاى نزد خود برايش بنا كند- مستجاب شد. «٤» بر پايه روايتى ديگر، فرعونيان، آسيه را با نگهداشتن زير آفتاب شكنجه مىكردند و چون او را رها كرده، باز مىگشتند، فرشتگان بر او سايه مىافكندند و او جايگاه خود را در بهشت مىديد. «٥»