سيره اخلاقى تربيتى فاطمه زهرا(س) - رفیعی، علی - الصفحة ٢٠

و در آيه ديگر از پيامبر اسلام، كه خود اسوه حسنه مؤمنان است، مى‌خواهد در پيمودن راه هدايت به پيامبران پيشين اقتدا كند:
أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ (انعام: ٩٠)
آنان كسانى هستند كه خداوند هدايتشان كرده است؛ پس به هدايت ايشان اقتدا كن.
از سوى ديگر، خداوند در قرآن كريم ابراهيم و پيروان راستين او را در عرصه تولّى (اظهار محبت و ارادت به خداوند يگانه) و تبرّى (ابراز نفرت از مشركان و خدايان دروغين) الگوهايى شايسته معرفى مى‌كند:
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ (ممتحنه: ٤)
براى شما سرمشق خوبى در زندگى ابراهيم و كسانى كه با او بودند وجود داشت.
در قرآن كريم بيش از صد بار از تبعيّت و اتّباع سخن رفته است و اين خود نشان دهنده اهميّتى است كه آيين مقدس اسلام براى اسوه دهى و اسوه پذيرى در عرصه هدايت و تربيت انسانها قائل است.
قرآن، گاهى موضوع اسوه دهى و الگوسازى را در قالب داستان و تمثيل مطرح كرده است. براى نمونه، در آياتى آسيه همسر فرعون و مريم دختر عمران را مثال مى‌زند و ايشان را اسوه تمام مؤمنان جهان، اعم از زن و مرد معرفى مى‌كند. «١» معرفى مريم به عنوان الگوى شايسته همه مؤمنان در حالى است كه رسول گرامى اسلام- بزرگ‌ترين مفسّر قرآن- مريم را سرور بانوان زمانه خويش معرفى مى‌كند؛ ولى حضرت فاطمه (س) را سرور و سرآمد جمله زنان در طول تاريخ:
انَّها لَسَيِّدَةُ نِساءِ الْعالَمينَ فَقيلَ أَهِىَ سَيِّدَةُ نِساءِ عالَمِها؟ فَقالَ: ذاكَ لَمَرْيَمُ بِنْتُ عِمْرانَ فَامَّا ابْنَتى‌ فاطِمَةَ فَهِىَ سَيِّدَةُ نِساءِ الْعالَمينَ مِنَ الْأوَّلينَ وَ الْآخِرينَ. «٢» فاطمه سرور زنان جهانيان است. گفتند: «آيا او سرور زنان زمانه خويش است؟» فرمود:
«مريم چنين است، اما دخترم فاطمه سرور همه زنان جهان از آغاز تا انجام آن است.»