سيره اخلاقى تربيتى فاطمه زهرا(س) - رفیعی، علی - الصفحة ١٣٨
٣. نظامى در طول نه سال زندگى مشترك فاطمه و على- عليهما السلام- بيش از شصت برخورد نظامى بين پيامبر (ص) و مخالفان رخ داد كه على (ع) در بسيارى از آنها حضور داشت.
حضرت زهرا (س) در اين مدت، ضمن ايفاى مسئوليت سنگين خانه دارى و فرزند دارى، در مواقع لازم با حضور در ميدانهاى نبرد به يارى رزمندگان اسلام مىشتافت و كارهاى خدماتى و امدادى انجام مىداد، به عنوان نمونه:
الف. در ميدان جنگ احد حضور يافت و به مداواى زخمهاى پدر پرداخت كه به شدت مجروح شده بود. على (ع) با سپر آب مىآورد و فاطمه (س) زخمهاى رسول اللَّه را مىشست. خون بند نمىآمد. فاطمه (س) قطعه حصيرى را آتش زد و خاكستر آن را بر زخم نهاد و آن را بست. «١» سپس شمشيرهاى پيامبر (ص) و على (ع) را شست. «٢» در اين نبرد، فاطمه (س) همراه صفيّه خواهر حمزه سيدالشهداء، كنار پيكر مثله شده اين فرمانده دلاور نشست و گريست. پيامبر (ص) هم با گريه آنان گريست. آن گاه رسول خدا (ص) به آنان مژده داد كه حمزه در آسمانهاى هفت گانه، شير خدا و شير رسول خدا خوانده مىشود. «٣» ب. ن سيره اخلاقى تربيتى فاطمه زهرا(س) ١٤٣ فهرست منابع ام گذارى يكى از مساجد هفت گانه منطقه خندق به نام مسجد حضرت فاطمه (س) نشان و يادگارى از حضور آن حضرت در جنگ سرنوشت ساز خندق است. در يكى از روزهاى اين جنگ فاطمه (س) قطعه نانى براى پيامبر (ص) آورد و گفت: «براى كودكان نان پختم، اين را هم براى شما آوردم». رسول خدا (ص) فرمود: «دخترم! اين اولين غذايى است كه پس از سه روز از دهان پدرت فرو مىرود.» «٤» ج. چون جعفر بن ابىطالب در نبرد موته به شهادت رسيد، رسول خدا (ص) براى دلدارى همسر و فرزندانش به خانه او رفت. حضرت فاطمه (س) با شنيدن صداى گريه